Logo

STOWARZYSZENIE "BITWA POD KOMAROWEM"

 

"BITWA POD KOMAROWEM"

Adres:

Ul. Rynek 15

22-435 Komarów-Osada

tel. 601 385 430

http://www.bitwapodkomarowem.pl

KRS

0000273784

Zarząd stowarzyszenia:

Prezes Zarządu

Dudek Tomasz Jerzy

Wiceprezes Zarządu

Skoczylas Jacek

Skarbnik

Brykner Wojciech

Sekretarz

Bartyzel Wojciech

Członek Zarządu

Kondracki Krzysztof

 

Zakres działalności:

 

-         pielęgnowanie, utrwalanie i propagowanie historii związanej z bitwą pod Komarowem,

 

-         budowa Pomnika Chwały Kawalerii Polskiej zgodnie z założeniami inicjatorów tego zamierzenia z okresu międzywojennego,

 

-         organizacja uroczystości rocznicowych bitwy pod Komarowem,

 

-         popularyzacja dziedzictwa kulturowego ziemi komarowskiej i regionu,

 

-         prowadzenie działalności kulturalnej oświatowej i edukacyjnej.

 

Bitwa pod Komarowem

31 sierpnia 1920 roku pod Komarowem na polach Wolicy Śniatyckiej doszło do wielkiego boju kawalerii polskiej z przeważającą siłą oddziałów bolszewickich. Była to ostatnia w historii Europy i jednocześnie największa w XX wieku bitwa kawalerii. Choć uczestniczyła w niej artyleria i piechota, to większość działań przypadło na walkę formacji kawaleryjskich w szyku konnym z użyciem broni białej. Bitwa uznana przez historyków za jedną z przełomowych bitew w historii świata.

Pod Komarowem ułani polskiej 1 Dywizji Jazdy pułkownika Juliusza Rómmla pokonali kozaków I Armii Konnej generała Siemiona Budionnego.

W wyniku całodziennej walki, a był to śmiertelny, zacięty i krwawy bój, polska 1 Dywizja Jazdy odparła natarcie czterokrotnie silniejszego przeciwnika i po zadaniu mu znaczących strat – zmusiła go do zmiany kierunku, odwrotu.

Po stronie polskiej w walce brały udział:

1 Dywizja Jazdy, którą dowodził płk Juliusz Rómmel a szefem sztabu był rtm. Aleksander Pragłowski. W skład Dywizji wchodziły:

6 Brygada Jazdy, którą dowodził płk Konstanty Plisowski, szefem sztabu był por. Janusz Iliński. 6 Brygada składała się z następujących pułków:

1 Pułk Ułanów Krechowieckich pod dowództwem płk. Sergiusza Zahorskiego

12 Pułk Ułanów Podolskich pod dowództwem rtm. Tadeusza Komorowskiego

14 Pułk Ułanów Jazłowieckich pod dowództwem kpt. art. Michała Belina- Prażmowskiego.

7 Brygada Jazdy z dowódcą płk. Henrykiem Brzezowskim i szefem sztabu rtm. Witoldem Morawskim w skład, której wchodzili:

2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich pod dowództwem mjr. Rudolfa Ruppa

8 Pułk Ułanów Księcia J. Poniatowskiego pod dowództwem rtm. Kornela Krzeczunowicza

9 Pułk Ułanów Małopolskich pod dowództwem mjr. Stefana Dembińskiego a także Kombinowany Dywizjon Artylerii Konnej, składający się z 1 i 2 baterii 3 Dywizjonu Artylerii Konnej, 1 baterii 1 Dywizjonu Artylerii Konnej oraz 2 baterii 6 Dywizjonu Artylerii Konnej. Całością działań artylerii w dniu bitwy dowodził major Stefan Trzebiński, pełniący obowiązki dowódcy artylerii konnej 1 Dywizji Jazdy.

Cała 1 Dywizja Jazdy liczyła ok.1500 ułanów, 70 ciężkich karabinów maszynowych oraz 16 dział. Siły Konarmii to ok. 7 tys. żołnierzy, 31 dział, około 270 karabinów maszynowych i 7 samochodów pancernych.

Bój konny pod Komarowem trwał cały dzień. W przebiegu bitwy zarysowały się dwa kompleksy wydarzeń.

Pierwszy etap to bitwa przedpołudniowa, drugi etap to bitwa wieczorna. Przez cały dzień zaangażowanie ułanów było ogromne: siekano, bito kartaczami, rąbano.

Nieprzyjaciel, ufny w swe siły, szedł pewny siebie, a ułani z wielką determinacją szli do szarży jedna po drugiej, bo honor żołnierski tak im nakazywał.

Skala całodziennych zmagań w rejonie Komarowa, ich zaciekłość w zmieniającym się co chwila teatrze wojennym, doskonałe dowodzenie i wyszkolenie polskich pułków kawaleryjskich oraz działania z artylerią nie tylko powstrzymały Budionnego w jego marszu w kierunku Warszawy, ale zadały im klęskę z której nie mogli się otrząsnąć do końca działań wojennych.

Bitwa pod Komarowem zapisała się złotymi zgłoskami w „Księdze Chwały Oręża Polskiego”. Żołnierze – ułani i szwoleżerowie służąc Polsce pod hasłem „Bóg, Honor, Ojczyzna”, przelewali krew w imię wolności i niepodległości w wojnie polsko-bolszewickiej. Na tych polach w Wolicy Śniatyckiej poległ najpiękniejszy kwiat polskich pułków, wychowywany na wzorcach swoich dzielnych przodków. W miejscu tym żyje męstwo, honor i nieśmiertelna chwała ułanów polskich.

Znaczenie tego miejsca zostało upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie pośród innych miejsc walk i chwały polskiego oręża. A ziemia z pola bitwy znajduje się w wielu miejscach w Polsce i na świecie.

Królikowski B., Ułańskie lato.

Krzeczunowicz K., Szarża pod Komarowem.

Nowak W., Samhorodek – Komarów 1920.

Odziemkowski J., Leksykon wojny polsko-bolszewickiej.

Pruszyński M., Wojna 1920.

Przybyszewski A., 9. Pułk Ułanów Małopolskich 1809-1947.

Wojda A., Biszczan B., Komarów Ocalić od zapomnienia cz. 2.

 

 „… Szczęśliwe kraje, gdzie pokoleń praca

Nie idzie w niwecz wśród gromów i burzy,

Lecz gdzie czyn wszelki ojczyznę wzbogaca

I gdzie myśl każda jej tryumfom służy. …” A. Asnyk: „Szczęśliwe ludy

 

 

Design by Esteel.pl /// Gmina Komarów-Osada. All rights reserved.